Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła

Papieskie Dzieło św. Piotra Apostoła

 

Wyższe SEMINARIUM św. Jana Marii Vianneya w Moramanga na Madagaskarze

Rok formacyjny 2015/2016

 

 

Historia i obecna sytuacja seminarium

Wyższe Seminarium St. John Vianney Moramanga na Madagaskarze powstało w 2010 roku. Jest to seminarium międzydiecezjalne (eklezjalna jednostka administracyjna Toamasina) czterech diecezji. Powstanie tego seminarium jest logiczną konsekwencją powstania nowej Archidiecezji Toamasina (Toamasina, Ambatondrazaka, Fénérivé-Est i Moramanga) w lutym 2010 roku. Seminarium jest „wspólnotą edukacyjną w drodze”. Jest to swego rodzaju „kontynuacja w Kościele apostolskiej wspólnoty skupionej wokół Jezusa” (PDV nr 60). Życie w seminarium powinno być inspirowane przez Ewangelię. Specyficznym celem tego seminarium jest formacja przyszłych kapłanów, pasterzy Kościoła (Por. PDV nr 61 § 3). Wychowawcy mają delikatne zadanie, by razem i indywidualnie towarzyszyć im w tej drodze. Formacja i edukacja w tym seminarium zmierza do tego, by kandydaci stali się uczestnikami w tym samym kapłaństwie i posłudze Chrystusa, trwając w komunii hierarchicznej i braterskiej z własnym biskupem i z innymi kapłanami w łonie prezbiteriatu diecezjalnego. Dlatego jest bardzo ważne, żeby między klerykami z tej samej diecezji z jednej strony a biskupem i duchowieństwem diecezji z drugiej strony powstały w czasie seminarium bliskie więzi, oparte na wzajemnej miłości, na częstych wymianach i praktycznej współpracy (por. RF nr 22). W tej dziedzinie ważna jest rola koordynatora diecezjalnego. Program kapłańskiej formacji jest ustalony przez Konferencję Episkopatu Madagaskaru i zatwierdzony przez Stolicę Apostolską. Przedmioty wykładane w Seminarium św. Jana Vianneya będą zatwierdzone  przez rozporządzenie, które przyjęte przez biskupów prowincji, dostosuje program formacji do szczególnych okoliczności codziennego życia.

W 2010 roku seminarium rozpoczęło 12 seminarzystów. Ta liczba wzrasta z każdym rokiem. W roku formacyjnym 2015/2016 mamy łącznie 52 seminarzystów. Dopiero co zakończyliśmy rok szkolny, a teraz jesteśmy w okresie przygotowawczym do następnego roku (2016/2017), który rozpocznie się pod koniec września 2016 roku; będziemy mieć 50 seminarzystów.

Wychowawcy: zespół stałych wychowawców WSD St. John Vianney jest utworzony z księży i zakonników, w większości autochtonów. Zespół pedagogów składa się z rektora, prefekta studiów, kierownika duchowego oraz księdza, który jest odpowiedzialny za ekonomat. Wszyscy członkowie ekipy wychowawców, oprócz rektora, są mianowani przez arcybiskupa Toamasina, w porozumieniu z innymi biskupami prowincji.

Liczba wychowawców stałych seminarium będzie wzrastać proporcjonalnie do liczby seminarzystów, z uwzględnieniem proporcji: jeden wychowawca na grupę piętnastu osób.

Każda diecezja prowincji dostarczy dla WSD księdza lub zakonnika, który będzie posiadał zalety wymagane przez to dzieło wspólnej formacji przyszłych kapłanów. Wszyscy stali członkowie ekipy wychowawców muszą mieszkać w seminarium.

Nauczyciele/profesorzy: Wypłata pensji dla nauczycieli jest obowiązkiem seminarium. W tym roku mieliśmy 25 nauczycieli, którzy zapewniali wykłady. Przedmioty teologiczne są wykładane głównie przez księży. Jeden czy drugi przedmiot może być powierzony zakonnikom, siostrom zakonnym i świeckim, którzy mają odpowiednie kwalifikacje, wyróżniają się właściwymi przekonaniami i pewną wiarą oraz wzorowym życiem religijnym.

Ścisła współpraca z innymi wielkimi międzydiecezjalnymi seminariami wyspy Madagaskaru jest zalecana, żeby edukacja mogła skorzystać z doświadczenia i wiedzy profesorów, którzy mają tę samą misję w Kościele na Madagaskarze oraz w celu podtrzymania jedności w formacji kapłanów w służbie tego samego ludu.

Wykład audiowizualny może ewentualnie stanowić rozwiązanie trudności ze znalezieniem wystarczającej liczby nauczycieli, ale przede wszystkim może posłużyć poszerzeniu horyzontów i udostępnić kierunki wykładów lub konferencji z dziedzin uwzględnionych w programie formacji intelektualnej.

Odnośnie do kwalifikacji wykładowców muszą być spełnione wymogi kanonu 253, jednak można zatrudnić wykładowców, którzy pomimo braku dyplomu wykażą wiedzę w danym przedmiocie, wykażą się swoimi kwalifikacjami pedagogicznymi i doświadczeniem duszpasterskim. Ich zaangażowanie ma pomóc studentom uchwycić związek między studiami w seminarium a praktyczną służbą dla ludu Bożego.

Nauczyciele będą pracować we współpracy z zespołem wychowawców; nie zapomną, że celem ich nauczania jest nie tyle zasób wiedzy, co ofiarowanie formacji intelektualnej w służbie miłości. Niech więc to sobie uświadomią jako prawdziwi wychowawcy, wiedząc, że seminarzyści powinni otrzymać formację kapłańską zarówno w dziedzinie intelektualnej, w życiu duchowym i w dążeniu do świętości.

W tym samym celu co roku organizuje się sesje interdyscyplinarne, we współpracy z kilkoma kategoriami osób: nauczycieli, profesorów i gości z zewnątrz.

 

  1. Klerycy: seminarzyści wysyłani przez biskupów lub ich przedstawicieli (wikariusz generalny, kanclerz kurii diecezjalnej, rektor niższego seminarium...)

Dokumenty, jakie trzeba przynieść przy zapisywaniu się do WSD:

- Akt urodzenia

- Zaświadczenie lekarskie

- Świadectwo sakramentu chrztu i bierzmowania

- Certyfikat zdania matury

- Opinię od biskupa lub jego delegata

- List zawierający ocenę po poprzednich etapach formacji.

Dobra formacja seminarzystów wymaga nie tylko, żeby byli oni starannie wybrani, ale żeby podczas całej edukacji mogło się dokonać prawdziwe rozeznanie woli Bożej dotyczące ich powołania. Prosi się kandydatów o ducha współpracy w szczerym poszukiwaniu woli Bożej, aby zapewnić im większe dobro duchowe.

W tej sprawie będziemy brać pod uwagę ludzkie i moralne walory młodych: na przykład otwartość, szczerość, dojrzałość emocjonalną, lojalność, troskę o sprawiedliwość, poczucie przyjaźni, wolności, odpowiedzialności, ducha inicjatywy, uprzejmość, chęć współpracy itp., ich dary duchowe, takie jak miłość do Boga i do innych, poczucie braterstwa i poświęcenia, posłuszeństwo, czystość, zmysł wiary i Kościoła, troskę apostolską i misyjną; dary intelektualne, na przykład prostolinijność i umiejętność oceny, inteligencję wystarczającą dla odbycia studiów teologicznych, dyscyplinę, wizję kapłaństwa i jego wymagań. Wszystkie te elementy są niezbędne, aby wydać decyzję o możliwości podjęcia posługi kapłańskiej.

Ewentualnie będzie możliwa pomoc ekspertów: lekarzy, psychologów i innych specjalistów, którzy zbadają stan zdrowia fizycznego i psychicznego kandydatów, także z uwzględnieniem obciążeń dziedzicznych.

Przed przyjęciem do WSD kandydaci odbędą „staż propedeutyczny”, aby podjąć pewniejszą decyzję, dojrzałą dzięki dokładnemu rozważeniu i głębszej osobistej modlitwie. W tym roku staż odbędzie pod opieką księdza wyznaczonego przez biskupa.

Od tych, którzy rozpoczynają pierwszy rok seminarium, wymaga się:

  1. Prawej i jasnej intencji, czyli szczerego pragnienia całkowitego oddania się życiu kapłańskiemu i posłudze duszpasterskiej z wystarczająco dużą świadomością wymogów tej konkretnej roli, w szczególności w odniesieniu do konsekrowanego celibatu.
  2. Dyspozycji duszy, przejawiającej się w rozumieniu Kościoła, modlitwie osobistej i wspólnotowej, rozumieniu znaczenia sakramentów.
  3. Osobistej decyzji o poważnym podejściu do pracy intelektualnej, regularnej i metodycznej.
  4. Zdolności do życia we wspólnocie, z postawą odpowiedzialności, służby i podejmowania inicjatywy.
  5. Dobrego zdrowia fizycznego i psychicznego.
  6. Samokontroli i wstrzemięźliwości, w szczególności w odniesieniu do korzystania z pieniędzy i napojów alkoholowych.

Kiedy rektor i zespół wychowawców, z wyłączeniem kierownika duchowego, ocenią, że młody człowiek nie ma powołania do kapłaństwa, zostanie on uprzejmie poproszony o podjęcie innej drogi. Ta decyzja musi być podjęta szybko, tak aby żadna nieuzasadniona zwłoka nie szkodziła kandydatowi.

Szczególny nacisk zostanie położony na kwestionariusz wymagany przed przyjęciem święceń. Informacje będą zbierane o każdym – zawsze z poszanowaniem wewnętrznych zasad – od ludzi, którzy znają młodych: ich proboszczów, zakonnic, księży i świeckich... Wyniki zadania, wykonanego we współpracy między osobą odpowiedzialną w diecezji a ekipami formatorów pod nadzorem rektora, zostaną przekazane biskupowi, żeby mógł ocenić w sposób pewny powołanie kandydatów. Jeśli pojawią się wątpliwości, sprawa będzie dogłębniej zbadana.

Decyzja o dopuszczeniu seminarzystów do kapłaństwa lub ich odwołania z seminarium, nigdy nie będzie konsultowana z kierownikami duchowymi ani spowiednikami.

 

  1. Personel: Seminarium angażuje świeckich pracowników do pewnych niezbędnych usług celem umożliwienia prawidłowej formacji kleryków. Liczba pracowników zostanie ustalona w zależności od potrzeb (kuchnia, pralnia, ogrodnictwo, bezpieczeństwo itp.).

Pracownicy zatrudnieni w wyższym seminarium będą traktowani jak członkowie rodziny seminarium. Są to świeccy katolicy, świadomi swego obowiązku służenia Kościołowi i swego udziału w służbie dla formacji przyszłych kapłanów. Zostaną wynagrodzeni według aktualnego prawa pracy w kraju.

 

 

AdoMis

Adoptuj misyjnych seminarzystów

KOPERTKA MISYJNEGO BUKIETU

KOSZULKA NA MISJE

MISYJNY KRZYŻYK DLA BIERZMOWANYCH